به زمین که می نشستند به استقبال شان نرفتم؛
سردی هوا را بهانه کردم.
آفتاب که تابید و هوا گرم تر شد دانه دانه به آسمان برگشتند.
وقت نداشتم بدرقه شان کنم و فقط از پشت پنجره افسوس خوردم.
هوا چند درجه سرد بود؟
خدایا به برکت دانه های سفید برف منو ببخش؛ گاهی هم نمک به زخم شان پاشیدم.